Językoznawcy do dzisiaj próbują ustalić pochodzenie języka japońskiego. Wykazuje on pewne podobieństwa do języka koreańskiego, szczególnie pod względem gramatyki. Bezsporne jest także pokrewieństwo z językiem riukiuańskim, który uznaje się w Japonii za dialekt. Nie można jednak zaliczyć japońskiego do konkretnej grupy językowej.
Gramatyka w języku japońskim ma dość specyficzny charakter. W języku japońskim orzeczenie zawsze występuje na końcu zdania. Występują tam jedynie dwa czasy – teraźniejszo-przyszły oraz przeszły. Czasowniki ulegają dość regularnej odmianie. Funkcję orzeczenia może także spełniać przymiotnik, który ulega tej samej odmianie co czasownik. Rzeczowniki nie odmieniają się ani przez rodzaj, ani przez liczbę. Charakterystyczna jest także obecność partykuł, zwanych także postpozycjami. Są to pomocnicze części mowy. Partykuły mogą implikować przypadek rzeczownika, mogą też wskazywać miejsce akcji, przyczynę danej czynności, kierunek ruchu, tworzyć pytanie. W języku japońskim występuje akcent toniczny. Polega on na wyróżnianiu pewnych sylab lub ich części (mor). Zmiana tonu z niskiego na wysoki Continue Reading